Laft to malownicza wioska, z której można wypłynąć na eksplorację lasów mangrowych. Jest kilka innych portów, które oferują wyprawy łodzią na namorzyny, ale zdecydowanie Laft jest najbardziej interesującym miejscem, skąd możemy naszą wycieczkę zacząć.

U wybrzeża w pobliżu wioski zacumowane są tradycyjne łodzie – lendż (lenj). Niezwykle stabilne i wytrzymałe olbrzymie kutry, używane do dzisiaj do przewożenia towarów w Zatoce Perskiej. Ich budowa zajmuje nawet 2 lata, ale potrafią przetrwać 100.

Wypływamy w morze motorówką. Towarzyszą nam przez długi czas widoki na zwartą zabudowę Laft. Dominują pięknie zdobione badgiry, wieże wiatrowe, które łapią w tym suchym i gorącym klimacie każdy podmuch wiatru, by wtłoczyć go do domu w celu schłodzenia wnętrza. Wysoko w niebo sięgają minarety – tu pojedyncze i strzeliste, bo wyspę Keszm zamieszkuje mniejszość sunnicka. W innych częściach Iranu zobaczymy dwie symetryczne typowe dla szyizmu wieże umiejscowione przy wejściach do meczetów.

Znajduje się w Laft twierdza z czasów Safawidów. To zamek Nadera. Nie chodzi o słynnego szacha Iranu, nazywanego perskim Napoleonem, tylko gubernatora wyspy. Musimy mieć świadomość, że zanim miasto Qeshm rozrosło się do rozmiarów sporej aglomeracji, właśnie w okolicy Laft znajdowało się centrum administracyjne i mieszkało tutaj najwięcej mieszkańców.

Obok zamku zlokalizowane są studnie, w których gromadzono wodę deszczową. Dostępność wody sprawiła, że wyrosły tu drzewa – jak wierzą mieszkańcy – strażnicy studni. Mijając rezerwuar na wodę, warto wyjść schodami nieco wyżej, na punkt widokowy, z którego zobaczymy panoramę niemal we wszystkich kierunkach świata. Najpiękniejsze jest to, co przed nami: jasne ściany domów, wysokie wieże minaretów i niezliczona ilość badgirów, w różnych odmianach, czyli panorama miasteczka.