Dziennik pisany w podróży to najlepsza pamiątka. Można zajrzeć, poczytać i wspominać. To, co zapisane - mam wrażenie - lepiej utrwala się w pamięci. Opisane miejsca i zdarzenia pozostają z nami dłużej. Właśnie opublikowałam skrócony dziennik z wyjazdu do Kanady - nasza podróż w telegraficznym skrócie.

Fragmenty:

Po południu pogoda okazuje się łaskawa i pozwala na przejście się ulicami Quebecu, który ponoć z wszystkich miast Kanady najbardziej przypomina miasteczka europejskie. Dzieci próbują wystrzelić z armaty w kierunku Rzeki Świętego Wawrzyńca, przechadzamy się słynnymi tarasami, docieramy na Pole Abrahama, miejsce bitwy, w wyniku której Quebec został uzależniony od Korony Brytyjskiej. Do dzisiaj tendencje separatystyczne są silne.

Tego dnia eksplorujemy oznakowane ścieżki wokół Baie Saint Paul. Pofałdowany teren i ciekawy las z mnóstwem ciekawostek: dużą ilością grzybów, jagód i malin nie zbieranych przez nikogo, drzewo z wybrzuszeniami pnia i inne z kumulacją gałęzi w kilku miejscach w koronie, jest też jedno z dużą ilością dziupli. Wiewiórki, ptaki, gąsienice i inne żyjątka.

Jedziemy w kierunku Parc marin du Saguenay – Saint-Laurent, czyli miejsca, w okolicach którego najlepiej obserwować walenie. Mamy niesamowite szczęście, bo widzimy je zaraz po zatrzymaniu się przy porcie w St. Simeon – małe morświny, baraszkujące w wodzie jak delfiny. Darmowym promem przeprawiamy się przez rzekę Saguenay. To właśnie u jej ujścia, tam, gdzie słodkie wody mieszają się z oceanicznymi Rzeki Świętego Wawrzyńca można zobaczyć najwięcej waleni.

Więcej w dziale "Podróże".