Dzięki naszej Dominice odkrywamy różne ciekawe zakątki Polski. Urządzamy wyprawy nie w dalekie kraje, a w bardziej rodzime rejony. Tym razem postanowiliśmy wyruszyć w Pieniny i... szczerze polecamy te góry wszystkim, który chcieliby się tam wybrać z dzieckiem.

Krótkie, kilkugodzinne szlaki dostarczają niemałych emocji, szczególnie brzdącom, które marzą o wspinaczce w „prawdziwych” górach. Sokola Perć na pewno zaspokoi ich pragnienia. Nam wędrówka tym szlakiem też się podobała. W drodze na Wysoką odwiedziliśmy także Wąwóz Homole z niezliczoną ilością mostków i stopni. Udaliśmy się na spacerowy szlak na Bryjarkę z ciekawostką w postaci intruzji wulkanicznych. Od strony Czerwonego Klasztoru na Słowacji podziwialiśmy w pełnym słońcu Trzy Korony. Pogoda po raz kolejny nam dopisała, tylko aparat odmówił posłuszeństwa w najpiękniejszy dzień, stąd brak zdjęć słonecznych Pienin. A widoki są naprawdę piękne i góry niezwykle malownicze.

Misia po raz pierwszy spała w schronisku (co prawda to tylko Orlica w Szczawnicy, ale zawsze schronisko). Tylko, niestety, flisacy zakończyli swą działalność z końcem października i nie odbyliśmy spływu Dunajcem.

Ponieważ wybraliśmy się w Pieniny w okresie dość nietypowym, bo w długi weekend związany z Wszystkich Świętych, doświadczyliśmy zupełnego braku turystów w górach. Na szlaku nie spotykaliśmy prawie nikogo, a jeżeli takie spotkanie się zdarzyło, to zawsze towarzyszyło mu pozdrowienie czy nawet krótka wymiana zdań. Zwyczaj, który zaniknął już zupełnie w Tatrach.


Wpis pierwotnie ukazał się na moim blogu w serwisie GORYonline.com 7 listopada 2007 roku.


(kg)