Gdziekolwiek jedziemy (a wyjeżdżamy często), staramy się nie rezygnować z treningów, więc biegamy po lasach szwedzkich, szlakach kanadyjskich, nad morzem w Batumi i w wielu innych ciekawych miejscach. To sposób na poznawanie okolicy, w której jesteśmy, z nieco innej perspektywy.

Niektórzy wybierają starty w zawodach biegowych na całym świecie, łącząc bieganie ze zwiedzaniem. Będąc w tym roku w Kanadzie niestety przegapiliśmy maraton w Quebecu (do dzisiaj nie możemy sobie wybaczyć!), udało nam się jednak wyjechać całą ekipą biegową do Drezna, gdzie zaliczyliśmy życiówki - Darek w maratonie, ja na 10 km.

Zanim jednak pobiegliśmy ulicami Drezna, poznaliśmy je z pomocą pani przewodnik, Polki, mieszkającej tam już od wielu lat, która nam o nim niezwykle ciekawie opowiedziała. Mogliśmy wyobrazić sobie, jak miasto to zostało zniszczone w ciągu jednej nocy pod koniec II wojny światowej, widzieliśmy, jak teraz się odbudowuje i pięknieje. Zupełnie inaczej niż w Warszawie, tutaj przywrócono tylko niektóre budynki starówki, a z niektórych zostały tylko fasady - wchodząc do środka starej kamienicy często przenosimy się w świat nowoczesnych butików i restauracji umieszczonych w takich oryginalnych galeriach handlowych. Wiele budynków zostało odnowionych lub postawionych na nowo zaledwie parę lat temu, za czasów komunizmu niszczały. Zadziwiające jest to, że z bombardowań ocalała misternie wykonana z miśnieńskiej porcelany mozaika, przedstawiająca orszak książąt, wśród których z przypisanym symbolem białego orła, wędruje król August II Mocny, mocno związany z Dreznem.

Miło wspominam spacery w obrębie murów Zwingera, gdzie odbywały się przyjęcia króla Augusta. Obecnie mieszczą się tam muzea, a niedaleko znajdował się start i meta. Zainteresowanie budził rzucający się w oczy budynek, który wyglądał jak pałac lub meczet przeniesiony żywcem z bajek 1001 nocy. Okazało się, że został wybudowany jako fabryka tytoniu i reklama dla właściciela, który tytoń z krajów arabskich sprowadzał. Obecnie mieści się tam restauracja. To był punkt orientacyjny dla nas, gdzie mamy szukać biura zawodów. Mieściło się ono w centrum konferencyjnym w pobliżu.

Biegaliśmy wzdłuż Łaby, pięknie zagospodarowanej, ze szlakami rowerowymi biegnącymi po obu stronach – w kierunku Pragi oraz Hamburga, w zależności od obranego kierunku.

Rezydencje, kościoły, pałace i muzea – po raz kolejny przekonuję się, że Niemcy mogą stanowić ciekawy cel turystyki wyjazdowej. Chyba nie doceniamy naszego sąsiada od dawna traktowanego jako punkt docelowy dla wyjeżdżających do pracy lub tranzytowy – ze względu na lepsze autostrady prowadzące do innych części Europy. Może jakiś wyjazd rowerowy wzdłuż Łaby następnym razem? Jeśli natomiast chodzi o osławiony niemiecki „ordnung”, to nie mamy prawa wpadać w kompleksy. Tyle nieporozumień czy niedopatrzeń, które miały miejsce w związku z biegami w Dreźnie, to nie pamiętam, żeby miały miejsce na wszystkich biegach razem wziętych,w których startowałam w Polsce.


(kg)