Dzieci zostawiliśmy na weekend dziadkom i bez nich pojechaliśmy już w piątek do Szczawnicy. Plan mieliśmy dokładnie sprecyzowany: pokonać w sobotę ponad 43 kilometry w Beskidzie Sądeckim i Pieninach na trasie o przewyższeniach + 1925 m / – 1925 m.

Szczegółowy opis naszej trasy przedstawia się następująco:

Start z promenady nad Grajcarkiem w Szczawnicy. Trasa prowadziła najpierw żółtym szlakiem przez Bryjarkę i Bereśnik (843 m n.p.m.) w stronę Dzwonkówki, przy której zmieniliśmy szlak na czerwony i nim skierowaliśmy się w kierunku schroniska na Hali Przechyba (1175 m n.p.m.). Dalej wspinaliśmy się na Radziejową, najwyższy punkt na trasie (1262 m n.p.m.), mijaliśmy Wielkiego Rogacza i dotarliśmy na Przełęcz Gromadzką w Obidzy. Z Przełęczy skierowaliśmy się w stronę Małych Pienin. Tam czekało nas najgorsze podejście i ostre zejście w okolicach Wysokiej (1050 m n.p.m.). Kawałek za Wysoką skręciliśmy z grani do schroniska pod Durbaszką na mały odpoczynek. Ze schroniska większość dystansu to już bajka - niemal płaskie polany i - pojedyncze, aczkolwiek strome - szczyty. Za Szafranówką skręciliśmy w drogę poza szlakiem, która przez wąwóz wyprowadziła nas z powrotem na promenadę nad Grajcarkiem (na podstawie: biegiwszczawnicy.pl).

Tego dnia dopisała naprawdę przepiękna pogoda, a panoramy górskie były niezapomniane. Nigdy chyba wcześniej nie mieliśmy aż tak dobrej widoczności na Tatry w oddali. Niestety, zdjęć nie mieliśmy głowy robić. Aparatu nie wzięliśmy, by ograniczyć dźwigany ze sobą sprzęt do minimum, a telefony skrupulatnie wyliczały nam pokonany dystans oraz tempo głosem pani z endomondo. Szkoda im było przerywać. Trasę tę bowiem pokonaliśmy biegiem w ramach weekendowej imprezy biegowej Biegi górskie w Szczawnicy. Zdecydowaliśmy się wystartować w Wielkiej Prehybie na dystansie ponad 43 km. Darek zameldował się na mecie po 5 godzinach i 50 minutach, ja po 6 godzinach i 16 minutach.

Biegom w górach towarzyszy na końcu ogromna satysfakcja, że dało się radę, mimo wielokrotnych postanowień na trasie, że robi się to ostatni raz i zastanawiania się, po co nam to i czy nie lepiej przerzucić się na rower :)

Niesamowitą satysfakcję daje fakt, że pokonuje się w 6 godzin trasę, na którą normalnie potrzebowalibyśmy 2 dni. Taki urok biegania po górach. I chyba nawet po bieganiu jest się mniej zmęczonym niż po wycieczce pieszej :)

Fotki wypożyczone od Staszka Kutyły i Pauliny Szelerewicz-Gładysz z Niepołomice Biegają.

(kg)